Podobno w internecie nic nie ginie
, mimo tytanicznego wysiłku i morderczych starań nie udało się usunąć kilku jakże pasjonujących i z punktu widzenia naszej pop-kultury i synth-popu bezcennych nagrań bez których jakże inaczej potoczyłaby się historia festiwalu w Opolu i bez których zwyczajnie by go nie było 
. Jedną z takich "wielkich-niesłusznie-zapomnianych" była Anna Napierska i jej hit z bodajże 89: "W Casablance" (nie.... tam Sikorska również nie dotarła). Jakie tuzy odpowiadały za przepyszna muzykę i tudzież niewiele jej ustępujący rasowy tekst ? - kompozycja sam Marek Raduli ( z nieznanych powodów wstydzi się tego do dziś i bez względu na to do jakiego ktoś dopuściłby się szantażu na jego cnotliwej osobie - jak ognia unika rozmów o tym utworze), , a za warstwę liryczną inny stary wyjadacz - Jacek Skubikowski (dla przyjaciół niezmiennie "Wujek Skubi" - tak... autor skandalizującego w niektórych kręgach kultowego kawałka "Lizak (weź go do buzi") - na marginesie to chyba pewien klucz do zrozumienia nieoczekiwanej wygranej Napierskiej i tego jakie mogły łączyć ich relacje chociaż i niekoniecznie 
Rzecz się uchowała z XXVI KFPP Opole 1989 - koncert "Debiuty". Niestety poczciwa i w iście wakacyjnym wtedy wydaniu Ania odeszła od nas całkiem niedawno. Dlatego piszemy ten wątek z nieukrywanym smutkiem z żarliwym pragnieniem by przywrócić NALEŻNE JEJ MIEJSCE w panteonie tych opolskich zapomnianych gwiazd (blisko Sikorskiej, a jakże), które musiały mierzyć się z bardzo nieuczciwą i krzywdzącą krytyką. Nasi kronikarze nie zawiedli i tym razem. Ania pochodziła z Grudziądza. I to właśnie w Grudziądzu rozpoczęła swoją karierę. Obok muzyki, która była bardziej jej hobby i pasją - całą duszę i energię życiową oddała dziennikarstwu. To była odwzajemniona miłość. Od 1996 roku pracowała jako dziennikarka i prezenterka w telewizji kablowej Spółdzielni Mieszkaniowej w Grudziądzu (nadal istnieją na VHS`iaku nagrania programów z jej udziałem zarejestrowane przez oddanych fanów pamiętających jeszcze Opole). Wielkim przełomem i krokiem na przód był 2001 gdy rozpoczęła pracę w bydgoskim ośrodku TVP (doceniona pięła się w górę). Każdego dnia błyszczała urodą i elokwencją jako dziennikarka i prezenterka regionalnego programu informacyjnego "Zbliżenia" (czasem nadawany po 23). Ukochanego miasta Grudziądza jednak nigdy nie zdradziła i nie porzuciła, pracowała tam nadal wciąż przygotowując materiały i prowadząc program informacyjny, a także rozmowy w telewizji Spółdzielni Mieszkaniowej w Grudziądzu (nie bała się trudnych i bolesnych tematów, zawsze doskonale przygotowana i z szacunkiem odnosząca do zaproszonych rozmówców a doskonale pamiętamy jak to wtedy bywało). Dla TVP Bydgoszcz pracowała do 2008 roku. Nieco później rozstała się też z telewizją w Grudziądzu. Razem z najbliższą rodziną (po mężu dodała sobie: "Matuszewska") zamieszkała w Bydgoszczy. Choć zmieniła branżę, z dziennikarstwa jednak nie zrezygnowała. Prowadziła własny program na Youtube zatytułowany "Kawa bez cukru" (bardzo popularny i szeroko komentowany). Niestety z nieznanych przyczyn został zawieszony 4 lata temu.
Bliscy, przyjaciele, rodzina i współpracownicy byli zgodni w ocenie - była niezwykle sympatyczną, pogodną i ciepłą osobą. Widzowie ją uwielbiali.
Anna Napierska była absolwentką dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończyła również studia muzyczne. Była laureatką nagrody im. Anny Jantar w konkursie " Debiuty" Festiwalu w Opolu w 1989 roku. O jej śmierci poinformowano w piątek 2 lutego 2024 r. w "Zbliżeniach" - programie informacyjnym TVP Bydgoszcz, którego przed laty była jedną z prezenterek. Odeszła w wieku zaledwie 55 lat...
Jej triumf w Opolu 89 wywołał istną lawinę komentarzy, kontrowersji i niezdrowych emocji. Szkoda, że wtedy nie nagrała żadnej płyty. Liczymy i mamy nadzieję z całego serca, że to się niebawem zmieni
. Krążyły plotki, że to "Wujek Skubi" za przeproszeniem "pchnął" swoją i gorąco za nią lobbował. Mało tego - wtedy prawie nikt jej nie znał i pierwotnie na festiwalu miało Jej w ogóle nie być. Krytycy i dziennikarze muzyczni rozdzierali szaty, że to "koniec festiwalu", drastyczne i skandaliczne zaniżenie poziomu, a ta dziewczyna "w ogóle nie potrafi śpiewać". Wskazywano na innych wykonawców, bardziej godnych tej nagrody. Fakt, że w geście litości i wspaniałomyślności pisano, że w finale "zaśpiewała poprawnie i przyzwoicie" ale "za poprawność nikt nagród nigdy nie przyznawał". Powtarzano gorszące plotki, jakoby na próbach miała ze stresu wypaść koszmarnie i wręcz śmiesznie. Naturalnie było mnóstwo o wiele gorszych inwektyw i tekstów ale chyba nie warto ich przytaczać. Ciekawie w tej konwencji odnalazł się kompozytor - Marek Raduli raczej kojarzony wtedy z inną stylistyką a w późniejszych latach coraz bliższy jazz-rockowi. Nie da się zaprzeczyć, że Napierska zaprezentowała 200% typowy opolski rozbujany przebój estradowy na miarę tamtych czasów. Było o muzyce, teraz pora rzucić okiem na wcale nie głupi tekst "Skubiego" - kilka skromnych, przyciętych zdanek a każde lśni do dziś pełnym blaskiem "... Jak zapałkę we mgle, jak światło na tunelu dnie, widzę cię mmmmmmmmmm....." .(mruczando, ale z feelingiem)
"... Nie zabieraj mi nadziei na następne dni, proszę nie .....uuuuuuuu......hmmmmmmmm....." .(powrót do mruczanda z feelingiem)
"... Kiedy czasem brak i słów i łez, wystarczy jeden znak i znów przy mnie jest...."
"... Casablanca - szczęścia ćwierci dwie..." - Budka Suflera miała swoją Alabamę a Napierska i Raduli & Skubi Casablancę
"... Casablanca - mała plamka, na nonsensu dnie...." .(w tym ostatnim wersie nieco szwankowała dykcja)
"... Casablanca niewidzialny mur,
Casablanca filiżanka, pełna słodkich bzdur...." , (tu dykcja znacznie powyżej poprawnej)
"... Ciągle kręci los to góra dół, to proste w skos, zmienia się..."
"... Ja nie mówię nic, no co mi tam no co tam mi przecież wiem, wiem, że przy mnie jest..."
Skubi & Napierska przygotowali chyba nie w pełni świadomie grunt pod inny pierwszorzędny synth-popowy hit, nie unikający pastiszu jaki stał się w połowie lat 90 wizytówką formacji Po Żarcie z młodym Stuhrem na czele:
https://www.youtube.com/watch?v=jqI7fyCDRdk
"... A innym razem grał Scyzoryk,
Ciął nas ostrzem bzdur...."
A najlepiej przytoczmy cały tekst:
"... Słyszałem disco polo wczoraj,
Wzbudzało podziw wśród tłumu,
Refren „bara bara" kości grzał.
A innym razem grał Scyzoryk,
Ciął nas ostrzem bzdur.
Ostro grał bowiem dzieckiem był wojny.
Wiele dni, wiele lat prócz prognozy pogody
Jest disco relax, a w nim ten klimat
Z keybordu wystają przewody.
Bronisz się siejesz wiatr myślisz:
Co to za młoty?
Muszę napić się wody i tak od lat,
Tak od lat!
Iluż ludziom rap przysporzył ran,
Zamienił spokój w burzę krwi,
Może kiedyś tak i nam muzyczka ta,
Znów czoła oskalpuje no i zgładzi brwi.
Pianinko tutaj pięknie ciągnie,
Ja też nie brzydko gram.
Naszej gry nie słucha byle cham,
Lecz pieśni pięknych myśli pełne,
Dziś pokrył gruby kurz.
Dziś Bayer full to dla uszu ból
A mózg ma spokój.
Wiele dni, wiele lat, czas nas uczy pogody,
Zaplącze drogi, pomyli prawdy,
Nim zboże oddzieli od trawy.
Bronisz się, siejesz wiatr, myślisz jestem tak młody,
czas nas uczy pogody,
I tak od lat, tak od lat.."
Z keyboardu zaiste wystają przewody, kochani, a to nas gładko zaprowadzi do następnego artysty.