Czego teraz słuchacie?

[B.J.]

okładka jest inna

Jak już się pojawiły płyty LP (33⅓ obrotów na minutę) to dołożono kilka utworów z wcześniejszej sesji w trochę innym składzie.

[Białystok]

Isotope - Deep End (1976)

Dawno tego nie słuchałem, 6/10 to jest max bo to typowy elevator jazz rock/fusion. Nie na półkę, jak i pozostałe albumy tej formacji.

[Crazy]

Bubu - Anabelas

- Okechukwu sporo pisze ostatnio, to mnie natchnęło To taka płyta, którą lubię sobie od czasu do czasu włączyć. Progowe kombinowanie z tempem i gonitwy po dźwiękach jakoś mi w tym anturażu zupełnie nie przeszkadzają - nie uważam tej płyty za wybitną, ale jest w niej naturalność i taki flow, który w tej stylistyce często nomen omen przepływa obok mnie.

[Oleeks]

A ja miałem czas w pracy i poszedłem śladem "fenomeny z RYM".
Cryptopsy - None So Vile

Ilość ocen 17,974, średnia 4.04 (inne płyty zespołu maja głosów wielokrotnie miej) w topie Death Metalu miejsce 3 zaraz po Symbolic i Human od Death.
Brzmieniowo tłuściutko, klasyczny Death metalowy groove lat 90. Perkusja wali jak na wyścigi, gitary tną bez litości. Czasami jest to przewidywalna nawalanka jakby zrobiona z podręcznika dla młokosów a czasami zdarzają się istotnie karkołomne techniczne momenty gdzie można z przyjemnością zawiesić ucho. Plus za smaczki w rodzaju nastrojowego fortepianowego wejścia do Phobophile.
Wisienka na torcie i mały szczegół który mnie bawi tak jak ocena tego wydawnictwa. Na wokalu... jakby to powiedzieć... wymiotuje świnia
Gdyby wziąć najbardziej kuriozalny i karykaturalny metalowy wokal to ten jest jeszcze gorszy, próbowałem słuchać z tekstem, niestety jest on w nie namierzalny w utworach. Być może AI by pomogło
Muzycznie dla ortodoksów pewnie spoko dla mnie momentami za bardzo, wokal żenujący.
Jak to się znalazło zaraz obok wycyckanych, brzmiących niemal sterylnie, zagranych z mistrzowską wirtuozerią, połamanych i świetnie wykrzyczanych dzieł od Death? Jak to się znalazło 10 oczek przed pierwszym kanonicznym Morbid Angel który zdefiniował gatunek i dwadzieścia jeden oczek przed kanonicznym debiutem Entombed?
Czy RYM to stan umysłu czy ktoś faktycznie dłubie przy tych ocenach? A może to jakiś żart który wszedł za bardzo?

Jedna z niewielu płyt przez które nie przebrnąłem. Intensywność tej muzyki oraz wokal doprowadzony do ekstremalnej ostateczności. Utwory Deicide, Obituary czy Morbid Angel przy None So Vile to w zasadzie mogłyby w radio lecieć, a takie wokale Chucka Schuldinera to na luzie przypasiłyby słuchaczowi zetki



U mnie dzisiaj Neurosis - Through Silver in Blood

Więcej uwagi poświęcam im od momentu wydania tegorocznego albumu, który jest co najmniej bardzo dobry. Odświeżam ich dyskografię powoli, chronologicznie i chyba coraz bardziej ich lubię.

[Okechukwu]

Bubu - Anabelas

- Okechukwu sporo pisze ostatnio, to mnie natchnęło To taka płyta, którą lubię sobie od czasu do czasu włączyć. Progowe kombinowanie z tempem i gonitwy po dźwiękach jakoś mi w tym anturażu zupełnie nie przeszkadzają - nie uważam tej płyty za wybitną, ale jest w niej naturalność i taki flow, który w tej stylistyce często nomen omen przepływa obok mnie.

Fajnie, fajnie. Czyli Bubu bardziej Ci pasuje niż Crimson z okresu 73-74 ? (bo pamiętam, że kiedyś mocno narzekałeś na te płyty).

[esforty]

...
Isotope - Deep End (1976)
...

Rzeczywiście elevator.

[Crazy]

Z Crimsonem z tego okresu mam relacje trudne, ale niejednoznaczne*. Uwielbiam Red, oprócz czwartego numeru, w którym nie wiem, o co chodzi. I mam całkiem niskie zdanie na temat Wettona jako wokalisty, choć, jak pisałem ostatnio, jeżeli śpiewa fajne rzeczy, to niech sobie śpiewa (ale jednak chciałbym usłyszeć Fallen Angel w wykonaniu kogoś, kto mniej się męczy na górach...).


*właściwie dotyczy to wszystkich ich okresów

[akond]

(ale jednak chciałbym usłyszeć Fallen Angel w wykonaniu kogoś, kto mniej się męczy na górach...)

CD1, #10:
https://www.discogs.com/release/1269904 ... -In-Mexico

(ale po prawdzie Jakszyk też męczy, tylko inaczej).

[Okechukwu]

Ja tam lubię Wettona. Odnośnie głosów, które nie męczą, to zapuściłem właśnie "The Road to Hell" Chrisa Rea. Czy można nagrać lepszą płytę w estetyce radio-friendly? Nie możne!

[Gacek]

Wraca temat Bubu. Wojna wisi w powietrzu

A o Wettonie to tylko ładnie proszę pisać i w superlatywach bo będzie źle!

Jedna z niewielu płyt przez które nie przebrnąłem. Intensywność tej muzyki oraz wokal doprowadzony do ekstremalnej ostateczności. Utwory Deicide, Obituary czy Morbid Angel przy None So Vile to w zasadzie mogłyby w radio lecieć, a takie wokale Chucka Schuldinera to na luzie przypasiłyby słuchaczowi zetki

Muzycznie nawet jako tako ale świniak na wokalu... nie nie. Wszystko ma swoje granice.
Typowy przedstawiciel death metalu jakiego nie lubię.

U mnie dzisiaj Neurosis - Through Silver in Blood

Więcej uwagi poświęcam im od momentu wydania tegorocznego albumu, który jest co najmniej bardzo dobry. Odświeżam ich dyskografię powoli, chronologicznie i chyba coraz bardziej ich lubię.

Ładnie ładnie. Klasyczny sludgeowy walec. Nowej płyty jeszcze nie słyszałem ale recenzje zbiera bardzo dobre. Chyba też nich wrócę bo zacząłem poznawać gatunek od końca a Neurosis znam wybiórczo.

[esforty]

Republika - Siódma pieczęć, 1993

Jak patrzeć na to co fonograficznie, dotychczas, zespół (ale też GC samodzielnie) popełnił to jest najbardziej niespójne wydawnictwo.
Zbudowane ze struktur mainstreamowych obowiązujących 20-25 lat wstecz nie przystaje do naszych przyzwyczajeń o Republice.
Ostre gitary(generalnie), Hammond (już własny czy ciągle pożyczany od Karolaka?) frazowanie z innego porządku ( wyjąwszy numer Nasza pornografia, który jest po staremu/nowemu) sumuje się w inny wizerunek, który się nie sprzedał...
Z drugiej strony jakby płyta ukazała się w okolicy 78/79 to w zjawisku <Muzyka młodej generacji> pozamiatali by odsyłając wielu owczesnych do zapomnienia.
Mnie ta płyta nie podobała się nigdy, tak było i dzisiaj.

[Crazy]

Niespójne z generalnym charakterem zespołu, ale czy niespójne wewnętrznie? Mi się stylistycznie wydaje bardzo spójne, a że te oblicze zespołu nie zyskało aplauzu to już inna sprawa. Mi dla odmiany zawsze się Siódma pieczęć podobała i choć teraz rzadko słucham (no i te problemy z kasetami...), to czasem lubię wrócić do materiału.

[esforty]

Wewnętrznie jest spójne. W porównywaniu z innymi płytami i tymi późniejszymi też, jest różnica.

[Crazy]

Heart & Soul Presents Songs of Joy Division - tributowa składanka polskiego zespołu Heart & Soul sprzed kilkunastu lat. Zawiera covery piosenek Joy Division, wcale jednak nie tych najbardziej oczywistych (powiedziałbym, że z pierwszego garnituru "hitów" jest tylko Transmission). Udane wydawnictwo, choć może nie wiadomo do końca, czemu nie posłuchać po prostu oryginałów Trafiłem na płytę przy okazji poszukiwań nagrań Rykardy Parasol, która gościnnie śpiewa Decades na zakończenie płyty.

[Monstrualny Talerz]

Kamasi Washington - The Epic

A coś mnie tak naszło i sobie włączyłem do pracy - tym razem przeleciało w kółko po parę dobrych razy i naprawdę nieźle zaskoczyło: to dobra płyta jest! Myślę, że będę częściej wracał. Tylko trzeba zapomnieć, że nagrana w 2015 r. i że jest to jakiś zapomniany składak Pharaohów Sandersów i innych Joe Hendersonów z zaginionych lat 70.