Przy muzyce o literaturze

[Crazy]

W dziedzinie kryminałów, które bawią, nie ma to jak "Wszystko czerwone" Joanny Chmielewskiej

[esforty]

Nie, nie!
Nie idźcie, proszę w wyświechtane stereotypy
Użyta przeze mnie fraza <coś więcej niż kryminał> to eufemizm.
W książce Masło... i tu podeprę się frazą crescenta z innej wypowiedzi:

...który(a) z ..... zaczerpnął(a) tylko skromną symbolikę...

gatunek kryminał, jest ledwie wehikułem do przeniesienia zupełnie nie błahych treści, o tym czego japońska kobieta nie może zrobić mężczyźnie choćby chciała i o tym (już trochę mniej) co japoński mężczyzna może zrobić kobiecie a nie chce.
Zawiłe?
Pewnie, ale na tym polega fun z tej lektury.
Jest jeszcze dużo przepisów kulinarnych japońskiej kuchni, które i w Polsce mogłyby być realizowane.
Oczekiwanie na humor Monty Python pozostanie nie zaspokojone, ale ten Vonnegut już bliżej

[Crazy]

Bardzo mnie zachęciłeś tym Masłem, ale za Wszystko czerwone się dam pokroić!

Azali były osoby mrowie a mrowie?

[B.J.]

Władimir Sołowjow - Krótka opowieść o Antychryście
Fachowa wizja, zaskakująco trafna diagnoza i intrygujący opis końca i początku napisany w 1900 r. Broszurka na jedno posiedzenie - warto poświęcić czas. Ostatnie dzieło twórcy, który w dziejach rosyjskiej filozofii odegrał rolę z nikim nieporównywalną*.

*Sławomir Mazurek: Utopia i łaska: idea rewolucji moralnej w rosyjskiej filozofii religijnej. Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN, 2006. ISBN 83-7388-085-2. str. 58

[WOJTEKK]

Już myślałem , że to TEN Sołowjow... Ale on jest właściwie Szapiro.

[Layla]

Oemgie:

Lem lubił codzienną rutynę. Chodził spać zwykle koło dwudziestej pierwszej, wstawał już o czwartej nad ranem. […] Przez kilka godzin miał czas tylko dla siebie. […] Jego sposób pisania był bardzo pracochłonny. Nie zachowywał szkiców książek i notatek: jeżeli jakaś książka „zabrnęła w ślepą uliczkę”, to żona paliła maszynopis na ognisku za domem. Książkę trzeba było napisać na nowo; jak sam twierdził, robił to czasem pięć, a nawet dziesięć razy. Przystępując do pracy, często nie miał gotowej struktury książki, rozwój fabuły czy zakończenie nierzadko pojawiały się dopiero w trakcie pisania.

Znalazłam to w książce "Kraków. Spacerownik literacki". Lem to był jednak przekozak.

W tej samej książce jest rozdział "Krakowski realizm knajpiany". Nic tylko odwiedzić te wszystkie literackie "puby".

[esforty]

No tak, ten Lem pretenduje do miana tych największych Polaków.
Ale ja w innej sprawie:

https://www.empik.com/muzyka-wielka-bio ... ,ksiazka-p

Rekomenduję tu, bo pewnie w tym wątku znajdą się potencjalni nabywcy.
Mój egz. jeszcze w drodze, ale już za chwileczkę...

[Layla]

No tak, ten Lem pretenduje do miana tych największych Polaków.
Ale ja w innej sprawie:

https://www.empik.com/muzyka-wielka-bio ... ,ksiazka-p

Rekomenduję tu, bo pewnie w tym wątku znajdą się potencjalni nabywcy.
Mój egz. jeszcze w drodze, ale już za chwileczkę...

Ciekawie. I widzę, że to niezła cegła jest. I dobrze. Będzie czytane.